| Grotten bezoeken - Activiteiten in Zuid-Afrika |
| Cango Caves De Cango Caves in de Swartberg keten van de provincie Westkaap in Zuid-Afrika behoren tot de meest bezochte grotten van het land. Zeker door buitenlandse toeristen. Tot 500 jaar geleden, werden ze eeuwenlang bewoond door de San. De grotten vormden een ideale schuilplaats maar verder dan 500 meter van de ingang dit volkje nooit, hoewel Cango een lengte van 5 kilometer heeft met verschillende 'tunnels' en kamers. Cango kan alleen worden bezocht onder begeleiding van een erkende lokale gids. Ook nu is slechts een vierde van de volledige lengte geopend voor bezoekers. De gewone rondleiding vergt een uur, de avontuurlijke duurt anderhalf uur en loopt door nauwe openingen, waaronder eentje van amper 30 centimeter hoog. De muurtekeningen van de San bevonden zich dan ook bij de toegang, maar werden in de loop der jaren zwaar beschadigd. De eerste blanke die de grotten aantrof was boer Klaas Windvogel, die in 1780 naar zijn verdwaald vee zocht. Op 11 juli van datzelfde jaar trokken Jacobus van Zyl en leraar Barend Oppel samen met de veeboer op verkenning. Zo ontdekten zij de enorme ondergrondse hal, die tien meter diep ligt. Zij is 98 meter lang, 49 meter breed en 15 meter hoog… de lengte en breedte van een voetbalterrein! Deze 'Mammoth Chamber' (Mammoet Kamer, nu Van Zuylzaal genoemd) huisvest enkele parels van stalagieten en stalacieten (een stalagmiet is een omhoog groeiende druipsteenpilaar, een stalactiet is naar beneden gericht). 'Cleopatra's Needle' of de 'Naald van Cleopatra' is 9 meter hoog en haar ouderdom wordt geraamd op 150.000 jaar. In een tweede veel hogere kamer, die in 1792 werd gevonden, staat de 'Voltooide Zuil' die van vloer tot zoldering een lengte van 125 meter heeft. De diameter van deze kolom is een halve meter. Zowat 762 meter voorbij de toegang liep het pad van de toenmalige onderzoekers dood, maar er was wel een zucht frisse lucht, zodat men onmiddellijk besloot dat neergestorte rotsen en druipsteenformaties de weg hadden geblokkeerd. In 1956 werd dat bevestigd en in 1975 werden ervaren grotonderzoekers ingehuurd om de muur te doorbreken en zij verkenden het grottenstelsel nog eens 1600 meter verder. Die gedeelten weren 'Cango Twee' en 'Cango Drie' gedoopt, maar zijn niet bezoekbaar voor toeristen. Nadien volgden nog 'Cango Vier' en 'Cango Vijf'. Cango Eën werd daarentegen wel geopend en de rondleidingen begonnen daar al in 1891. Cango maakt deel uit van een kalksteenlaag binnen de Swartbergen, die 16 kilometer lang is en 1,5 kilometer breed. Zij werd 750 miljoen jaar geleden gevormd. Dieren kwamen niet in de grotten om er te schuilen of te slapen en er werden ook geen fossielen of skeletten aangetroffen, zoals wel het geval was in de Sudwala Grotten van Mpumalanga of de Sterkfontein Grotten vanabij Johannesburg in de provincie Gauteng. De Cango Caves werden niet alleen gevormd door water dat door de kalksteen sijpelt. Er stroomden vroeger… tot zowat 4 miljoen jaar geleden, ook gewoon rivierwater door. In 1828 verkreeg boer Pieter van Westhuizen het terrein met de grottoegang. Cango Caves is nu een beschermd nationaal reservaat en maakt deel uit van de Tuinroute (Garden Route) en de beste uitvalbasis om de grotten te bezoeken is vanuit de struisvogelhoofdstad Oudtshoorn. Cango Caves. Bekijk ook de video over de Cango Caves in Oudtshoorn   The Cradle of Humankind In de provincie Gauteng, pal naast buurprovincie Noordwest, ligt een van de rijkste vindplaatsen van hominide fossielen, een ware schatkist van sporen van onze vroegste voorouders. Deze fossielen, verankerd in een dolomietblok van honderden jaren oud, hebben zoveel gegevens opgeleverd dat dit gebied de bijnaam Cradle of Humankind (Wieg van de Mensheid) heeft gekregen; UNESCO heeft deze locatie toegevoegd aan de Werelderfgoedlijst. Uit de Cradle is een serie fascinerende "persoonlijkheden" naar boven gekomen, stuk voor stuk oeroude tegenhangers van de moderne mens. Zo is daar bijvoorbeeld Mrs. Ples, de schedel van een 2 miljoen jaar oude Australopithecus africanus, en de 3 miljoen jaar oude Little Foot, een vrijwel compleet skelet, dat nog verder moet worden uitgegraven. In 2005 werd de locatie uitgebreid naar de Taung Skull Fossil Site in de provincie Noordwest; daarmee kwam het kind Taung - een schedel van, naar wordt aangenomen, een drie jaar oud kind - ook in de familie. Wat korter geleden zijn er nieuwe Australopithecus sediba-fossielen opgegraven en tentoongesteld: een 2 miljoen jaar oud gedeeltelijk vrouwenskelet en de fossielen van een jongetje. Dit was de eerste keer dat 2 hominide fossielen samen zijn gevonden en die ontdekking heeft veel beroering gewekt in de internationale wetenschappelijke wereld. Een bekroond onderdeel van de Cradle of Humankind in Zuid-Afrika is het uiterst informatieve Maropeng Visitor Centre, gebouwd in de vorm van een tumulus ofwel grafheuvel; een symbool van de geheimen van onze diep in de grond begraven voorouders. De objecten zijn opgesteld in de vorm van een ontdekkingsreis tussen verleden en toekomst; daartussen bevinden zich innovaties zoals een ondergrondse boottocht en interactieve displays. Dit alles is bijzonder geschikt voor kinderen. Naast het bezoekerscentrum zijn er 15 grote locaties met fossielen in de Zuid-Afrikaanse Cradle of Humankind; daarvan zijn de Sterkfonteingrotten het meest bekend. Die grotten kunnen worden verkend tijdens een fascinerende reis, inclusief een afdaling tot zo'n 60 m onder de grond. De Wonder Caves, 8 km verder, zijn ook toegankelijk voor het publiek. |
