Column Jancis Robinson
Waarom wordt Zuid Afrika onderschat?
29.03.2008 op www.jancisrobinson.com
Eén van de grote geheimen in de wijnwereld is het antwoord op de vraag waarom de Zuid-Afrikaanse wijn niet meer gelauwerd wordt. De beste voorbeelden bieden wijnminnaars enkele wijnen met de beste waarde in de wereld van vandaag en nog blijven zij een geheim in vergelijking met de wijnen van bijvoorbeeld Californië of Australië, hoewel Australië pas sinds kort meer wijn produceert dan de Kaap. De Zuid-Afrikaanse wijnproducenten hebben in toenemende mate vrienden in het buitenland nodig. De binnenlandse markt is gekrompen. Ondertussen blijft de kwaliteit van Zuid-Afrikaanse wijn, nooit beschamend in een globale context zelfs tijdens het apartheidstijdperk, beter en beter worden omdat een nieuwe generatie wijnmakers de wereld afreist en op die manier zo veel mogelijk leert, ook van de buitenlandse bezoekers aan hun eigen regio.
Prominente Bordelais die een basis hebben gelegd, een belangrijk merk hebben gecreëerd of belangwekkend advies hebben uitgebracht in Zuid-Afrika zijn bijvoorbeeld May-Eliane de Lencquesaing van Chateau Pichon Lalande (Glenelly), Pierre Lurton (Morgenster), Paul Pontallier van Chateau Margaux (Plaisir de Merle in zijn begintijd), Bruno Prats van Chateau Cos d'Estournel en Hubert de Boüard de Laforest van Chateau Angélus (Anwilka), Christian Dauriac van Chateau Destieux (Marianne Estate), Alain Moueix van Chateau Fonroque (Ingwe) en Michel Rolland (Bonne Nouvelle). Jongere Zuid-Afrikanen zijn bijzonder leergierig. Alexandre Thienpont van Vieux Château Certan uit Pomerol zei na zijn eerste bezoek aan de Kaap over de enorm nieuwsgierige wijnproducenten, "ik heb me nooit meer gevoeld als een citroen die tot zijn pitten werd uitgeperst".
Hoewel al deze Franse wijnproducenten vooral bekend zijn om hun rode wijnen, geloof ik dat Zuid-Afrika één van de zeer weinig niet Europese wijn producerende landen is met een opmerkelijke verdienste voor witte wijnproductie is. Chenin Blanc was lang de meest geplante variëteit van het land en is nog aanwezig in de vorm van oude bushvines die bijzonder geconcentreerde en kernachtige Chenins kunnen opleveren. Ze worden alleen nog geëvenaard door het beste uit de Loire valei, terwijl de meer basale Zuid-Afrikaanse Chenin Blanc gebruikt wordt voor het beste droge wit van de wereld. Een reden waarom Zuid-Afrika ondergewaardeerd lijkt zou kunnen zijn dat de rode wijnen tegenwoordig zo vaak (onterecht naar mijn mening) als visitekaartje van een land worden gezien terwijl het rood van de Kaap lang bij het wit is achtergebleven. De wijngaarden van Zuid-Afrika werden recentelijk beplant met de modieuze rode wijndruiven van vandaag, en meer dan in de meeste andere nieuwe wereld landen. En alsof de jongere wijnstokken al geen handicap genoeg waren, lijdt het land nog aan een ernstig virusprobleem dat in het bijzonder wijnstokken voor rode wijnen treft. Deze verhinderend de druiven volledig te rijpen. Zijn de beste rode wijnen van Zuid-Afrika bewonderenswaardig, veel van de mindere wijnen kunnen vreemd aardachtig proeven voor vreemdelingen. Nadat men door een Cabernet Sauvignon fase is gegaan zijn de Zuid-Afrikaanse wijnproducenten en wijnminnaars zelf momenteel vooral dol op de druif die zij of Shiraz noemen, indien gemaakt in Australische stijl, of Syrah indien lichter van stijl en meer geparfumeerd zoals in Frankrijk.
In ieder geval is de Zuid-Afrikaanse wijnscène uiterst gemakkelijk te begrijpen voor buitenstaanders. Ik ken geen ander land dat één enkele jaarlijkse, uitvoerige en herkenbare definitieve gids over de daar geproduceerde wijnen publiceert. De voormalig buitenlandse correspondent en latere wijnmaker John Platter gaf zijn naam aan deze uitgave hoewel hij inmiddels niet meer betrokken is bij Platter’s South African Wine Guide.
De top in Zuid-Afrika moet vijf sterren in Platter worden toegekend. 15 proevers die alle wijnen voor beoordeling voor de gids onderling verdelen, over het algemeen gewend aan een sterclassificatie van één tot vier, benoemen de naar hun oordeel beste wijnen op als kandidaten voor vijf sterren. Na een blindproeverij besluiten zij samen over de vraag of de wijn een vijf sterrenclassificatie wel of niet verdient. De wijnen die een meerderheidsstem missen krijgen 4,5 sterren. In de huidige gids van 2008 wordt een totaal van 21 wijnen, met inbegrip van vijf die gemaakt werden in het zicht van de haven, met vijf sterren bekroond en kregen 312 een score van 4,5.
Enkele weken geleden proefde ik een selectie van wijnen die in Platter vijf of 4,5 sterren kregen in Londen. Ik was zeer geïmponeerd - vooral gezien de prijzen die een fractie zijn van wat de gelijksoortige kwaliteitswijnen uit Californië zouden kosten. Ook kennen veel wijnen een zeer goede waarde vergeleken met hun Australische tegenhangers. Naar moderne mores, en zoals gebruikelijk op mijn website, gaf ik elke wijn een score op een schaal van 1 tot 20. Ik ben doorgaans zuinig qua punten dus 17 is bij mij een zeer goede score. (Ik gaf bijvoorbeeld slechts aan 55 uit duizenden rode Bordeaux 2004 een score van 17 of hoger.) Ik proefde in totaal 55 wijnen van 5 of 4,5 sterren en gaf uiteindelijk een score van 17 of meer aan één Chenin Blanc, vijf Sauvignon Blancs (een indrukwekkend totaal), vijf Chardonnays, twee mengsels van Sauvignon/Semillon, één Pinot Noir, twee Shiraz/Syrahs en acht Cabernet Sauvignon/Bordeaux-blends, die tezamen 44 procent van alle geproefde wijnen vormden. Dit was vooral indrukwekkend gezien het feit dat de gemiddelde verkoopprijs van de Sauvignons slechts net boven de £10 uitkwam en de gemiddelde Chardonnay prijs slechts £13 bedroeg voor een kwaliteit die niet onderdoet voor een Côte de Beaune. In feite waren er een aantal wijnen die ik graag blind geproefd zou zien naast hun Europese prototypen, zowel de mengsels van Sauvignon/Semillon naast een fijne droge witte Graves, als de Pinot Noir 2006 van Hamilton Russell naast een bekende rijpere rode Bourgonge. In het algemeen is het wit van veel betere waarde dan het rood, met Simonsig, die regelmatig vijf sterren toebedeeld krijgt, nog altijd ernstig onder de prijs voor de kwaliteit van zijn wijnen. Zelfs het wijnlandgoed Vergelegen van Anglo American, waarvan de premium wijnen zeer duur zijn, biedt hun andere wijnen aan voor zeer redelijke prijzen gezien gezien de kwaliteit ervan.
Een ander aspect van het kopen van wijnen van een land dat, onterecht wat mij betreft, niet in de mode is, is dat het vrij gemakkelijk kan zijn om rijpe wijnoogsten te vinden. Waterford Cabernet Sauvignon 2003 bijvoorbeeld, is een mooi gemaakte en reeds vrij complexe wijn, prachtig, die nu slechts £14.50 per fles kost bij Bes Bros. Een andere heerlijke Bordeaux-blend van deze bijzonder succesvolle wijnoogst voor Zuid Afrikaans rood is Buitenverwachting, Christine 2003 die nauwelijks duurder is. De wijnen die ik heb geproefd waren slechts een selectie van de top van het beste van Zuid Afrikaanse wijn. Vele andere namen die via de jaarlijkse Platter classificatie naar boven komen als top grand crus zoals Boekenhoutskloof, Cape Point Vineyards, De Trafford, Kanonkop, Meerlust, Sadie, Steenberg en Tulbagh Mountain Vineyards waren tijdens mijn proeverij niet eens vertegenwoordigd. Zij die nog niet de vreugden van de Zuid Afrikaanse wijn hebben ontdekt zouden dit snel moeten doen.
29.03.2008 op www.jancisrobinson.com
Eén van de grote geheimen in de wijnwereld is het antwoord op de vraag waarom de Zuid-Afrikaanse wijn niet meer gelauwerd wordt. De beste voorbeelden bieden wijnminnaars enkele wijnen met de beste waarde in de wereld van vandaag en nog blijven zij een geheim in vergelijking met de wijnen van bijvoorbeeld Californië of Australië, hoewel Australië pas sinds kort meer wijn produceert dan de Kaap. De Zuid-Afrikaanse wijnproducenten hebben in toenemende mate vrienden in het buitenland nodig. De binnenlandse markt is gekrompen. Ondertussen blijft de kwaliteit van Zuid-Afrikaanse wijn, nooit beschamend in een globale context zelfs tijdens het apartheidstijdperk, beter en beter worden omdat een nieuwe generatie wijnmakers de wereld afreist en op die manier zo veel mogelijk leert, ook van de buitenlandse bezoekers aan hun eigen regio.
Prominente Bordelais die een basis hebben gelegd, een belangrijk merk hebben gecreëerd of belangwekkend advies hebben uitgebracht in Zuid-Afrika zijn bijvoorbeeld May-Eliane de Lencquesaing van Chateau Pichon Lalande (Glenelly), Pierre Lurton (Morgenster), Paul Pontallier van Chateau Margaux (Plaisir de Merle in zijn begintijd), Bruno Prats van Chateau Cos d'Estournel en Hubert de Boüard de Laforest van Chateau Angélus (Anwilka), Christian Dauriac van Chateau Destieux (Marianne Estate), Alain Moueix van Chateau Fonroque (Ingwe) en Michel Rolland (Bonne Nouvelle). Jongere Zuid-Afrikanen zijn bijzonder leergierig. Alexandre Thienpont van Vieux Château Certan uit Pomerol zei na zijn eerste bezoek aan de Kaap over de enorm nieuwsgierige wijnproducenten, "ik heb me nooit meer gevoeld als een citroen die tot zijn pitten werd uitgeperst".
Hoewel al deze Franse wijnproducenten vooral bekend zijn om hun rode wijnen, geloof ik dat Zuid-Afrika één van de zeer weinig niet Europese wijn producerende landen is met een opmerkelijke verdienste voor witte wijnproductie is. Chenin Blanc was lang de meest geplante variëteit van het land en is nog aanwezig in de vorm van oude bushvines die bijzonder geconcentreerde en kernachtige Chenins kunnen opleveren. Ze worden alleen nog geëvenaard door het beste uit de Loire valei, terwijl de meer basale Zuid-Afrikaanse Chenin Blanc gebruikt wordt voor het beste droge wit van de wereld. Een reden waarom Zuid-Afrika ondergewaardeerd lijkt zou kunnen zijn dat de rode wijnen tegenwoordig zo vaak (onterecht naar mijn mening) als visitekaartje van een land worden gezien terwijl het rood van de Kaap lang bij het wit is achtergebleven. De wijngaarden van Zuid-Afrika werden recentelijk beplant met de modieuze rode wijndruiven van vandaag, en meer dan in de meeste andere nieuwe wereld landen. En alsof de jongere wijnstokken al geen handicap genoeg waren, lijdt het land nog aan een ernstig virusprobleem dat in het bijzonder wijnstokken voor rode wijnen treft. Deze verhinderend de druiven volledig te rijpen. Zijn de beste rode wijnen van Zuid-Afrika bewonderenswaardig, veel van de mindere wijnen kunnen vreemd aardachtig proeven voor vreemdelingen. Nadat men door een Cabernet Sauvignon fase is gegaan zijn de Zuid-Afrikaanse wijnproducenten en wijnminnaars zelf momenteel vooral dol op de druif die zij of Shiraz noemen, indien gemaakt in Australische stijl, of Syrah indien lichter van stijl en meer geparfumeerd zoals in Frankrijk.
In ieder geval is de Zuid-Afrikaanse wijnscène uiterst gemakkelijk te begrijpen voor buitenstaanders. Ik ken geen ander land dat één enkele jaarlijkse, uitvoerige en herkenbare definitieve gids over de daar geproduceerde wijnen publiceert. De voormalig buitenlandse correspondent en latere wijnmaker John Platter gaf zijn naam aan deze uitgave hoewel hij inmiddels niet meer betrokken is bij Platter’s South African Wine Guide.
De top in Zuid-Afrika moet vijf sterren in Platter worden toegekend. 15 proevers die alle wijnen voor beoordeling voor de gids onderling verdelen, over het algemeen gewend aan een sterclassificatie van één tot vier, benoemen de naar hun oordeel beste wijnen op als kandidaten voor vijf sterren. Na een blindproeverij besluiten zij samen over de vraag of de wijn een vijf sterrenclassificatie wel of niet verdient. De wijnen die een meerderheidsstem missen krijgen 4,5 sterren. In de huidige gids van 2008 wordt een totaal van 21 wijnen, met inbegrip van vijf die gemaakt werden in het zicht van de haven, met vijf sterren bekroond en kregen 312 een score van 4,5.
Enkele weken geleden proefde ik een selectie van wijnen die in Platter vijf of 4,5 sterren kregen in Londen. Ik was zeer geïmponeerd - vooral gezien de prijzen die een fractie zijn van wat de gelijksoortige kwaliteitswijnen uit Californië zouden kosten. Ook kennen veel wijnen een zeer goede waarde vergeleken met hun Australische tegenhangers. Naar moderne mores, en zoals gebruikelijk op mijn website, gaf ik elke wijn een score op een schaal van 1 tot 20. Ik ben doorgaans zuinig qua punten dus 17 is bij mij een zeer goede score. (Ik gaf bijvoorbeeld slechts aan 55 uit duizenden rode Bordeaux 2004 een score van 17 of hoger.) Ik proefde in totaal 55 wijnen van 5 of 4,5 sterren en gaf uiteindelijk een score van 17 of meer aan één Chenin Blanc, vijf Sauvignon Blancs (een indrukwekkend totaal), vijf Chardonnays, twee mengsels van Sauvignon/Semillon, één Pinot Noir, twee Shiraz/Syrahs en acht Cabernet Sauvignon/Bordeaux-blends, die tezamen 44 procent van alle geproefde wijnen vormden. Dit was vooral indrukwekkend gezien het feit dat de gemiddelde verkoopprijs van de Sauvignons slechts net boven de £10 uitkwam en de gemiddelde Chardonnay prijs slechts £13 bedroeg voor een kwaliteit die niet onderdoet voor een Côte de Beaune. In feite waren er een aantal wijnen die ik graag blind geproefd zou zien naast hun Europese prototypen, zowel de mengsels van Sauvignon/Semillon naast een fijne droge witte Graves, als de Pinot Noir 2006 van Hamilton Russell naast een bekende rijpere rode Bourgonge. In het algemeen is het wit van veel betere waarde dan het rood, met Simonsig, die regelmatig vijf sterren toebedeeld krijgt, nog altijd ernstig onder de prijs voor de kwaliteit van zijn wijnen. Zelfs het wijnlandgoed Vergelegen van Anglo American, waarvan de premium wijnen zeer duur zijn, biedt hun andere wijnen aan voor zeer redelijke prijzen gezien gezien de kwaliteit ervan.
Een ander aspect van het kopen van wijnen van een land dat, onterecht wat mij betreft, niet in de mode is, is dat het vrij gemakkelijk kan zijn om rijpe wijnoogsten te vinden. Waterford Cabernet Sauvignon 2003 bijvoorbeeld, is een mooi gemaakte en reeds vrij complexe wijn, prachtig, die nu slechts £14.50 per fles kost bij Bes Bros. Een andere heerlijke Bordeaux-blend van deze bijzonder succesvolle wijnoogst voor Zuid Afrikaans rood is Buitenverwachting, Christine 2003 die nauwelijks duurder is. De wijnen die ik heb geproefd waren slechts een selectie van de top van het beste van Zuid Afrikaanse wijn. Vele andere namen die via de jaarlijkse Platter classificatie naar boven komen als top grand crus zoals Boekenhoutskloof, Cape Point Vineyards, De Trafford, Kanonkop, Meerlust, Sadie, Steenberg en Tulbagh Mountain Vineyards waren tijdens mijn proeverij niet eens vertegenwoordigd. Zij die nog niet de vreugden van de Zuid Afrikaanse wijn hebben ontdekt zouden dit snel moeten doen.
