Informatie over het Namaqualand in Zuid-Afrika

Namaqualand in Noord-Kaap is in alle opzichten een uniek gebied. In de lente bloeit deze lieflijke woestijn op in een myriade van wilde bloemen in verblindende pracht. Over dit schouwspel zegt men wel eens: 'Je huilt twee keer wanneer je Namaqualand bezoekt; één keer wanneer je aankomt, en nog een keer wanneer je vertrekt…' De woestijn van Namaqualand verandert 's zomers in een paradijs Namaqualand, in het verre noord-westen van Zuid-Afrika, is geliefd bij plantkundigen en bezoekers als een van de meest speciale plaatsen en geldt als de meest bijzondere woestijn op aarde.

Conservation International heeft deze woestijn erkend als de enige droge hotspot op aarde met zoveel biodiversiteit. Daarmee behoort het tot de 25 ecologisch meest waardevolle plaatsen ter wereld.

In dit droge landschap groeien bijna 3000 planten, waarvan de meeste nergens anders op deze planeet gevonden worden. Als het lente wordt in Namaqualand wordt het droge landschap bedekt door wilde velden met oranje, roze, witte en gele bloemen. Dit is de tijd van ongelimiteerde voortplanting; planten tonen zich op hun allermooist om aankomende stuifmeelverspreiders te verleiden. Helaas duurt dit spectaculaire schouwspel hooguit twee maanden, vaak zelfs korter. Verruil uw verrekijker voor een vergrootglas. Dat geeft u een verrassende kijk op de "landingslichten" die de bloemen ontworpen hebben om hun favoriete insecten aan te trekken.

Neil McGregor, eigenaar van de boerderij Glen Lyon net buiten Nieuwoudtville, heeft een manier ontdekt hoe hij zijn schapen moet weiden om een maximum aan biodiversiteit te garanderen. Zo imiteert hij deels de effecten van de trekbokke (antilopen) van tientallen jaren geleden. Daarnaast laat hij elke lente de boerderij even links liggen om enthousiaste toeristen rond te rijden op speciale bustours, die al maanden van te voren zijn volgeboekt door bezoekers uit binnen- en buitenland.

De spectaculaire velden vol kleur zijn ook meteen de markeerstiften van de natuur. Hierdoor is te zien wat oude velden zijn, waar de grond is omgeploegd of onder overbeweiding lijdt. In feite worden al die oranje en gele velden, die zo geliefd zijn in het Skilpad Nature Reserve, thans onderdeel van het veelbelovende Namaqua National Park, in bloei gehouden door middel van zorgvuldige verstoring en omploegen na de lente.

Er zijn zo'n 1000 soorten vetplanten te vinden en zij behoren tot de meest geliefde planten van Namaqualand. Ze vertegenwoordigen op zijn minst een derde deel van de flora van de woestijn, en een tiende deel van de vetplanten van de hele wereld. Sommige zijn heel klein, de kleinste ter wereld. De Mesembryanthemaceae (middagbloem) vormen de belangrijkste familie onder deze vetplanten.

Het eerste wat je leert als bloementoerist is dat bloemen ongelooflijk gevoelig zijn voor temperatuur. Over het algemeen gaan ze dicht als de temperatuur onder de 17 o C komt (aan de kust zelfs onder de 20o C).

Namaqualand staat vol met eetbare en medicinale planten, maar u moet wel weten waar u moet zoeken. Als u echt hongerig bent, kunt u een maaltijd bereiden van de slijmerige wortels van Grielum humifusum, beter bekend onder de alleszeggende naam Pietsnot. Deze wortels en de ondergrondse delen van veel andere planten vormden zelfs het hoofdbestanddeel van het koolhydraatrijke dieet van de Khoi en de Nama.

Colla Swart, een fotografe die in Kamieskroon woont, midden in Namaqualand, heeft de ogen van veel mensen geopend voor de pracht van Namaqualand. Zij zegt dat de bloemen alleen maar de lippenstift zijn op het gezicht van een mooie vrouw. Haar gezicht is prachtig, maar steeds weer anders, het hele jaar door.

Het meest ontroerende aan Namaqualand is toch wel de vastberaden schoonheid die steeds weer bereid is het landschap te veranderen op onverwachte plaatsen.

De Kokerboom (Aloe dichotoma) is een van de weinige grote planten in Namaqualand. Hij ontleent zijn naam aan het gebruik van de Khoi om de uitgeholde stam of takken te gebruiken als pijlkoker. Deze bomen staan vooral in de oostelijke en noordelijke delen van Namaqualand, en kunnen wel 100 jaar oud worden.